De kas in de Vinca-tuin heeft per seizoen verschillende functies. In de winter is het de plek waar de oleanders en andere kuipplanten beschut tegen de vorst staan. In de lente worden er allerlei groenten voorgezaaid, zodat ze als stevige jonge plant later de grond in kunnen. En in de zomer zorgt de kas dat we heerlijke druiven, tomaten, komkommers en pepers kunnen kweken. De overgang van de ene functie naar de andere zorgt ieder jaar weer voor overbevolking in de kas. Vooral in april wanneer de opgekweekte planten steeds meer ruimte nodig hebben en de oleanders nog binnen staan.
April is zo’n maand die je voor de gek kan houden. Wekenlang mooi weer lijkt in je oor te fluisteren: toe maar, vertrouw er maar op dat het niet meer gaat vriezen….
Vorig jaar ben ik voor die fluistering bezweken. Een aantal kratjes met prachtige courgetteplanten wilde graag de volle grond in. Hun wortels groeiden onder uit hun potjes en hun groei werd belemmerd. Dus hup: de kruiwagen in en daarna in het moestuinvak. Iedere plant kreeg een vierkante meter plek om los te gaan. Wat stro eromheen om vocht vast te houden en slakken op afstand en daar gingen ze: met open vizier de toekomst tegemoet. In no-time verdubbelde hun gewas en ik zat me al te verheugen op een geweldige oogst. Maar ja, je voelt hem al aankomen. Tot half mei zit een nachtvorstje er nog dik in. De eerste nacht met vorst gaf nog niet zoveel schade. Een paar blaadjes die opnieuw moesten gaan groeien.
Maar de tweede en zeker de derde vorstnacht deden bijna alle planten de das om. De timing bij deze courgettes liet te wensen over, maar wanneer ze in hun kleine potjes in de kas waren gebleven, was er ook niets van ze geworden.
Zelf had en heb ik genoeg momenten dat ik voel dat het tijd is om me open te stellen. Voor mensen om me heen, voor nieuwe uitdagingen, nieuwe perspectieven. Vaak is het heel helder: het oude potje past niet meer, er is meer ruimte nodig. Toch is het zo verleidelijk om te blijven waar je bent. Immers: je open stellen is niet zonder gevaar….
Gelukkig hoef je er niet altijd onbesuisd voor te gaan en wijd open alle gevaren te trotseren. Je mag stap voor stap je nieuwe grond verkennen en een fleecedoek meenemen om je tegen een nachtvorst te beschermen. Maar uiteindelijk wil je niet leven in een klein potje, maar open in de volle grond!