Ik kwam bij Fenna binnen in volledige overlevingsmodus; de freeze-stand. Op de vraag “waar verlang je naar” kon ik alleen maar antwoorden met slaap. Ik was leeg. Fysiek en mentaal uitgeput.
Fenna vroeg mij een rondje door de tuin te lopen en een plek te kiezen waar ik de komende weken zou vertoeven. Ik liep door de tuin, maar volledig in mijn hoofd. Ik zocht overal naar de “hoe en wat”. Fenna zag dit en begeleidde mij naar een plek om voor mij te voelen. De plek was overwoekerd, vol. Ooit liep er een pad.
Het klopte voor mij meteen: dit symboliseert precies hoe ik mij voel. Ik ben er wel, mijn pad ligt er wel, alleen is hij overwoekert door onkruid: belemmerende overtuigingen, onverwerkte emoties, mijn blik de andere kant op.
Weken gingen voorbij en mijn pad kreeg steeds meer vorm. Fenna begeleidde mij en stelde kritische vragen die mij aan het denken hebben gezet. Zij kon anders kijken, waardoor ze mij anders leerde kennen.
Dankzij Fenna heb ik 101 handvatten gekregen om zélf, thuis, verder te bouwen aan mijn pad. Ze kan mij niet helpen met de slapeloze nachten thuis maar ze heeft mij een hele andere rust gegeven, die ik zonder haar niet had gevonden. Ik gun iedereen een Fenna.