Tuinverhalen

Er is een hele industrie die ons verslaafd maakt aan eten met weinig tot geen voedingswaarde. Eten dat ons niet alleen steeds dikker maakt, maar ons steeds verder weghaalt van ons authentieke, open gezonde deel. Daarom heb ik de tuin tot de supermarkt uitgeroepen, waar zoveel mogelijk gezonde boodschappen vandaan komen.

‘Met stroop vang je meer vliegen dan met azijn’. Met die wijsheid ben ik opgevoed. Maar klopt het wel? Dient het je om altijd aardig te zijn? Verminder je niet de waarde van jouw aardig-zijn wanneer je het als een toneelstukje opvoert?

De tuin hikt tegen het moment van overvloed aan. Dit is de periode waar ik elk jaar naar uit kijk. En nu het zover is vergeet ik gemakkelijk om te genieten. Er is nog zoveel dat moet gebeuren en zoveel dat ik had moeten doen…. En shit, alweer een tuinseizoen dat voorbij glijdt.

Het dagelijks monitoren van die kleine plantjes bracht me in een andere zorgmodus. Met aandacht zorgen omdat ik het belangrijk vind. Daarmee zorg ik niet alleen voor de tuin, maar vooral ook voor mezelf!

De grootte van de kastanjebomen in de Vinca-tuin heeft alles te maken met de groeiruimte die ze in de afgelopen jaren hebben gehad. Die groeiruimte hing af van de bloempot waarin ze stonden en het moment dat ze de overstap maakten naar de onbegrensde mogelijkheden van de volle grond.

Terwijl de tuin wakker wordt herinneren alle geluiden, kleuren en geuren me eraan dat de natuur je helpt om eenvoudige rust te vinden.

In de Vinca-tuin is het een flinke beestenboel. Behalve alle wilde dieren die er te vinden zijn, wonen er zes bijzondere, wat minder wilde dieren: Ruth, Roelien, Miep, Annie, Francesca en Mario.

Stormen worden tegenwoordig ruim van tevoren aangekondigd met waarschuwingscodes die bij de provinciegrenzen zomaar van kleur kunnen verspringen. Stormen in jezelf laaien vaak zonder waarschuwing op.

Bloeien in december is anders als in juli, augustus of september. Op een afstandje lijken het perfecte bloemen, maar van dichtbij blijken ze wat schimmel, rottigheid of vreterij opgelopen te hebben. Maar voor deze tijd van het jaar is het al heel wat en bovendien: die rafelrandjes maken de plaatjes extra bijzonder.

Een dikke huid, stekels en een beetje gif: Effectieve beschermlagen van de sleedoorn die ik bij tijd en wijle ook in mezelf herken.